Yüce dağ başında bir duman idim
Yâr elinden içtim bittim tükendim
Ben kendi halimde bir umman idim
Aşkın deryasına battım tükendim
Hani ya sözündü hani ya andın
Hangi yalan rüzgâr değdi de kandın
Beni bir vefasız kulu mu sandın
Gönül sarayımı yıktım tükendim
Bağban idim gülüm soldu dalında
Gözüm kaldı o zalimin yolunda
Bir kuru can kaldı elin kulunda
Dünya metaını sattım tükendim
Sitemim kendime sana değil yar
Baharım kış oldu her yanımda kar
Bu gamlı gönlümde bitmez ahüzar
Hasreti özüme kattım tükendim
Salim Erben
Gönül heybesinden dökülen ayrılığın yükünü ve sitemin burukluğunu taşıyan bir şiir
Gönül Bağım Kurudu
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 15:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!