Tükendi de bir ömür gülmedin yine gönül
Dertlerin var türlü türlü yetmiyor ki buna ömür
An olur bir çağlayan an olur dert bağlayan
Görmedim sende huzur ne oldu sana gönül
Ümitsiz bir sevdaya delice koştun gönül
Ferhatca daglar deldin deryalar aştın gönül
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Karacoğlan der ki,
Ben yardan geçtim,
Örümceğin ördüğü,
Ağlardan geçtim,
Araya araya,
Dünyadan göçtüm,
Acep tırmanacak yar
Var mı ola? (Bu da Kara Kız uyarlaması!)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta