Ağlama gönül ağlama yüreğimi dağlama
Sızımı kimseye duyurup yüreğimi dağlama
Can gitmiş canan gitmiş bu yüreği dağlama
Bu mekanda yaşamaya zorunlu yaralı gönül
Üzüpte kendi gönlünü deli yürek ağlama
Her yolun bir gün elbet sonuna varılacak
Sonu beklemekten başka bir çaren yok gönül
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta