Gönül!! Şiiri - Emir Kerküklü

‎Artık yorulma gönlüm,
‎Umut bağlama uzak ufuklara.
‎Sessizliğin ardında beklediğin ses
‎Hiçbir akşam kapını çalmayacak.
‎
‎Nice defa adını söktüm içimden,
‎Her seferinde izi daha derine işledi.
‎Gece, gözlerime sabahı esir etti,
‎Hasret, ömrüme gölge gibi düştü.
‎
‎Çekmecemin en kuytusunda
‎Solmaya yüz tutmuş birkaç satır şiir.
‎Elim uzansa da kıyamıyorum,
‎Ne kül edebildim onları,
‎Ne de büsbütün yok sayabildim.
‎
‎Bir gün ansızın uzaklaştın benden,
‎Ardında yalnız suskun bir hatıra bıraktın.
‎O günden beri vakit ilerliyor sanıyor herkes,
‎Bense aynı mevsimde kaldım.
‎
‎Ne bir haber düştü yollarıma,
‎Ne de adımların geri döndü.
‎Sen başka göklere yürürken,
‎Ben aynı gökyüzüne bakıp eksildim.
‎
‎Belki de bazı ayrılıklar
‎Bir insanı değil, bir ömrü yalnız bırakır.
‎Ve bazı bekleyişler vardır ki,
‎Biten sevgiden değil,
‎Bitmeyen özlemden yaşar.
‎