Gönül, pamuk yumuşaklığındaki bir toprağa benzer.
Eğer verim almak istiyorsan sevgi suyunu eksik etmeyeceksin.
Onu zararlı otlardan koruyacak gerekirse kanınla sulayacaksın.
Gönül tarlası o kadar geniştir ki herkes için bir şeyler eke bilirsin.
Dost için vefa,yar için cefa,RAB için dua...
Ve öyle bir an gelir ki kendini gönlünün toprağına gömersin.
Her insan kendi gönlünün bahçıvanıdır.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta