Gönlümde kalan Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Dağlara sordum seni,
Yollar sustu, gece sustu.
Adını andım içimden,
Yüreğimde ateş tüttü.

Bir mendilin köşesinde
Kaldı senden son hatıra.
Ben seni değil yalnızca,
Kendimi verdim bu sevdaya.

Oy benim yârim, gönlümde kalan,
Adını yazdım taşlara inan.
Ne gurbet dinledi, ne zaman dinledi,
Ben seni sevdim, dünya yalan.

Gecelerden sabah ettim,
Uykum senden yana küstü.
Bir türkü oldun dilimde,
Her söylediğim içimi üşüttü.

Şu ömrümün yol başında
Bir tek sana dönüp kaldım.
Sen gittin de ben kendimi
Yaralı bir türkü saydım.

Oy benim yârim, gönlümde kalan,
Adını yazdım taşlara inan.
Ne gurbet dinledi, ne zaman dinledi,
Ben seni sevdim, dünya yalan.

Bir gün dönersen kapıma,
Sorma neden sustuğumu.
Sen giderken yanında götürdün
Benim yarım kalan ömrümü.

Oy benim yârim, gönlümde kalan,
Bu sevda bitmez, sönmez ki inan.