Sana bu mektubu yazıyorum ama
Göndermeyeceğim.
Çünkü bazı sözler var ki,
Vardığında değil, yazıldığında tamam olur.
Seninle geçen o ilkbaharı hatırlıyor musun?
Ben hâlâ aynı çınarın altında bekliyorum seni,
Zamanı geriye saramasam da,
Kalbimi o anın içine kilitlemeyi öğrendim.
Mutlu musun bilmiyorum.
Ama ben seni sevmekten hiç vazgeçmedim,
Sadece alıştım…
Yokluğunu, sanki seninleymişim gibi taşımaya.
Geceleri seni düşünmek,
Bir tür ibadet gibi oldu bana.
Kimseye anlatmadım seni,
Çünkü seninle yaşadıklarımı kimse anlayamazdı.
Belki bir gün…
Bu satırları bir yabancı bulur,
Ve der ki:
“Bir adam, bir kadını işte böyle sevmiş.”
Ama sen?
Sen asla duymayacaksın bu satırları.
Çünkü bu mektup…
Sadece kalbimin içinde,
Hiç açılmayacak bir zarfın içinde kalacak.
Aşk
Kayıt Tarihi : 14.4.2025 11:48:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!