Koridorun sonundayım, beklerim seni
Zifri karanlıktır, nur saç, ferahlat içimi
Gölgen uzadı, özledi bu yürek seni
Buğday bereketimsin, kıtlık sarar içimi
Sevgin katre katre vurur böğrüme
Eller ne anlar seni, yaş iner kirpiğine
Cemalin pâk, yay kaşların düşer zirveme
Kaybolmuş ceylan gibisin sevgimin derinliğinde
Gece, güneş gibi doğar ışık vur odama
Vazomdaki çiçek solar, gözlerin değer yarama
Kurusa da kelebekler konar yeniden yaşama
Ellerin değmez ellerime, dağlardan izlenir bağrıma
El ele, yürek yüreğe dolaşalım sokağımızda
Gülümse yüzüme, ağaçlar büyüsün ocağımızda
Karlar düşsün yere, güller açsın ayağımızda
Eğlen çocuklar gibi, sen ol yalnızlığımızda
Evine umut olup çiçeklere döndürmüşsün
Sokağında menekşeler bile büyütmüşsün
Yanındaki papatyalarla yollar mı yürümüşsün
Lale sokağında dur, seni alıp götürülmüşsün
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 00:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!