Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sn. Kocabaş,
ENFES. 6+5 ve 1+3 - 2+4 kafiye düzeniyle çok akıcı bir şiir. Şarkı formuna çok yakın. Zevjkle 10
sen hep sen ol olma senden başkası
göz görmez saçında tellerinle kal
açılıp gel etme gelir arkası
bahçende tomurcuk güllerinle kal
Gülüşünüz yüreğinize kadar insin.
Sevgiler...
Âlimoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta