Kızıl şafaklarda dost bildiğim akşamları
Semaya, seni düşünerek ağlayarak bakıyorum
Geçmişimie, yaşantıma, mazilerime darılarak
Kirlenmiş çirkin aynalara kızıyorum
Vebalin 'katil' diye boynuma sarılmışken
Gam dolu siyah bir şarkı söylüyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



