Gömüldüm suskunluğa kendimi dinleyerek
Gördüm ki dağlar çöker içimde heyelandan
Kurur tüm ırmaklarım derinden inleyerek
An’lar la avunurum akıp giden zamandan.
Yitiğim “sıla” denen o efsunlu menzilden
Kendimi aramaktan eskidi ayaklarım
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta