Gecenin alnına yaslanmış bir çift gözüm,
Biri suskunluğa ağlar, biri geçmişe.
Sokak lambası gibi titreyen kalbim,
Yanıyor kendine, sönemiyor bile.
Bir çocuk ağladı içimde az önce,
Ne oyuncağı kırıldı, ne canı acıdı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta