Kül oldu aşina gönlüm
Kaldı bedenim gölgesizin dibinde
Eriyor yüreğim Gün görmüş kar gibi
Yanıyor ciğerim,su vermiyor insafsız
Kezzap döküleydi kaderimin köküne
Söndürdü içimde ki ışığı
Son çarem çaresizliğim,kan içinde yalnızlığım
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta