Geceyi içtim gözlerinden süzülen,
Zift gibi koyu ama yıldızlı bir zehir…
Tenin, bir günah gibi eğildi üstüme
Ve ben ah, nasıl da hazırdım yok olmaya.
Kalbin kırmızı bir kandil gibi,
Hem kutsal hem kırık,
Göğsümde sarsılarak yandı
ve içimi baştan başa kül etti.
Seni sevdim çünkü karanlıktın
ama aydınlıktan daha dürüst.
O bakışların
bir fahişenin duası gibi çelişkiliydi:
hem lanetli,
hem vazgeçilmez.
Seninle sevişmek,
hayatın kendisiydi, çırılçıplak ve aldığım nefesin kıymeti.
Aşk
Kayıt Tarihi : 28.5.2025 19:10:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!