Ey gönül yürü,daha çok yolun var,
Yolların sonuna geldim sanıyorsun
Gözün gördü,dünyayı,ayı,güneşi
O sınırlı aklınla hüküm veriyorsun
Gülün gölgesi güle benziyor ama
Gülden haberin yok gözün gölgede
Ruhunu,kokusunu sen duymuyorsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta