BİZİM GÖZYAŞIMIZIN SESİ YOK
Bizi doğduğumuz gün
bir sessizlikle karşıladılar.
Daha ilk nefesimizi almadan
BİZİ ÖLDÜREN ENGEL DEĞİLDİ
Bizi doğduğumuz gün
hayata biraz yenik sandılar.
Oysa biz, daha ilk nefesimizde
yaşamak için savaşmaya başlamıştık.
Canımdan öte, canımsın,
Gecenin en koyu karanlığında parlayan yıldız,
En sıkıntılı anlarımda,
Bir dokunuşla silersin gözyaşımı,
Hey! Ben buradayım, dercesine,
Yüreğimde yankılanan bir melodi gibi.
CAN YAKAN HAKİKAT
Bir gün son yıkanışın olur,
Eller değil, kader dokunur bedenine.
Musalla taşında uzanırsın,
Kefen örter dünyaya dair ne varsa.
Adın bir kez söylenir,
DÖRT YIL GEÇSE DE
Dört yıl geçmiş olsa da
Bir babanın yokluğu
Bazen ilk günkü gibi acıtıyor insanın yüreğini.
Çünkü baba, yalnızca bir insan değil,
Dostlarım için
Hayatın uzun yolculuğunda,
Bazen bir tebessüm, bazen bir omuz olur dost.
Yorgun düştüğünde elinden tutan,
Sessizliğini bile anlayan en kıymetli hazinedir.
DÜŞMANA NE GEREK VAR?
Dostun kalleşi, arkadaşın çakalı,
Akrabanın akrebi varsa bu hayatta…
Düşmana ne gerek var?
İnsan en derin yarayı
Yıkan hayat değildir aslında,
Suskun bir göl misali taşar içimizde.
Kör düğüm olur bilinenlerin hepsi,
Elimizle çözmeye korkarız bazen.
Gönlümüze dost diye işlediklerimiz
Sevgisizliktir.
Engeller
Engelliler için aşılmıştır.
Bana acıyarak bakma
Bana küçümseyerek bakma
Bir bakarsın
Engel Değil
Ben engel değilim,
Engel sanılan suskunluğun içinden konuşurum.
Adımlarım yarım olabilir,
Ama hayata duran yüreğim tam.
Bedenimle sınandım,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!