Dört Yıl Geçse De Şiiri - Gökhan Sağıt

DÖRT YIL GEÇSE DE

Dört yıl geçmiş olsa da
Bir babanın yokluğu
Bazen ilk günkü gibi acıtıyor insanın yüreğini.
Çünkü baba, yalnızca bir insan değil,
İnsanın kendini güvende hissettiği
En sağlam limanıdır hayatta.

Bazı geceler sessizce onu düşünürsün,
Bir fotoğrafına bakar, dalarsın uzaklara.
Belki bir kez daha sesini duymak istersin,
Belki yeniden “Kızım” deyişini…
İnsan en çok da
Yarım kalan cümleleri özler,
Söylenememiş sözleri,
Bir daha yaşanamayacak o güzel günleri…

Bazen gülmeye çalışırsın,
Herkes iyi sanır seni.
Oysa içinde kimsenin bilmediği
Kocaman bir özlem taşırsın.
Çünkü bazı acılar anlatılmaz,
Bazı yaralar görünmez,
İnsan susar, içine ağlar,
Ve hasret kalbinin en derininde büyür.

Dört yıl geçmiş belki,
Ama sevgi zamana yenilmiyor.
Çünkü gerçekten sevdiğimiz insanlar
Bu dünyadan göçüp gitse bile
Kalbimizden hiç gitmiyor.

Bir şarkıda, bir hatırada,
Bir sokaktan geçerken ansızın
Gözlerin doluveriyor.
Bir anlığına unutuyorsun yokluğunu,
Sonra gerçek yüzüne çarpıyor:
Artık arasan da sesini duyamıyorsun,
Özlesen de sarılıp koklayamıyorsun…

Ama belki bir yerlerden görüyordur seni,
Belki dualarında saklıdır onun sevgisi.
Sen ağladığında içinden bir şey kopuyor,
Gülümsediğinde yüzüne bir huzur doğuyor.
Bu yüzden ne kadar özlesen de
Yaşat kalbinde onun güzel hatırasını.
Çünkü bir babanın sevgisi
Ölümle bile bitmiyor.

Dört yıl geçmiş olsa da
Özlemin hâlâ dün gibi, baba…
Zaman geçiyor, mevsimler değişiyor,
Ama içimdeki boşluk hiç dolmuyor.

Bazı insanlar toprağa düşer,
Ama sevgileri yürekte sonsuza dek yaşar.