Yardan gayrı başka birşey;
Düşünemem olmaz ki...
Gönüldeki aşka birşey;
Katsam katsam almaz ki...
Gönül seni aklıma,
Prensi olur da dünyanın prensesi olmaz mı?
Bu aşk büyük olur da hevesi olmaz mı?
Öyle ki bu heves can katmakta canıma;
Sevilen sevenin her nefesi olmaz mı...?
Sevgilim bu yaşadığımızın sen koy adını,
Ney ki bu tarifi mümkün değil tanımı,
Yanmanın böylesi ne güzel şeymiş;
Sardı ateşle bu şey dört bir yanımı...
Aklımdaki sensizliği boğan sen olursun,
Bu gönlüme güneş gibi doğan sen olursun,
Bu dünya bin kere yıkılsada başıma;
Bana dünyayı yeniden kuran sen olursun...
Sen Sen diye yanıp; Sen Sen diye kül olduğum;
Gelip gönül kapına, Sen Sen diye kul oluduğum...
Karanlık mı deniz, deniz mi karanlıktır,
Denizin üzerine karanlık çöktüğü zaman...
Biz mi aşkta, aşk mı bizde saklıdır;
Gönlümün bizi kağıda döktüğü zaman...
Bu aşkın ne sana zararı olur, ne de bana,
Bu ayrı düşmenin ne sana yararı olur, ne de bana,
'Sana' 'Bana' deyişim yalnız anlatmak için,
'Biz' olduk mu ne 'sana' ihtiyaç olur, ne de 'bana'...
Özledim Seni...
Gülümsemenin verdiği heyecanı, neşeyi...
Kahkahanın ömrüme ömür kattığını anladım,
Gülerken o gözlerinin ışığı dünyamı aydınlatır,
Karanlığın hiçbir faydası yok!
Canımı, ömrümü nasıl soğurduğunu anlatamam.
Aramızdaki dağları savuştur ya Rab,
Kavuşmaya imkan oluştur ya Rab,
Birbirini seven şu aşık kullarını;
Aşkın doruğunda kavuştur ya Rab...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!