Yüreğim, gök mavisi, güneş yeşili, çoban sürüsü kadar kendini toprağa bağladı
Yeşilin ve mavinin bütün tonlarını güneşe işlerken ben,
Ellerim kırılacak sanki…
Toprak bu kadar dumandan, gök bu kadar karadan ibaret olamaz
Derimin rengini, gözümün karasını, ellerimin yarasını bağlarken toprağa
Toprak gökten bu kadar uzak kalamaz!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta