göçebe ruhum…
nice nehrin suyundan can aldı…
topraklara tohum attı,
ağaçların yapraklarını dinledi,
sonra şarkılar fısıldadı…
göçebe ruhum ve ayrılık rüzgarları…
çok yol kattetti, hasretten pek pay aldı…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Üstadem,Soluksuzca, keyifle okudum şiirinizi.Kaleminize sağlık.Anlamlı, doyumlu, sağlıklı ve çoşkulu bir yaşam dileğiyle.harika dizelerinize ve yüreğinize sağlık.++.tebrikler..
Çok önemli farkında olmak, olabilmek... 'Ben kimim, neyim? Kime benziyorum, benzemeliyim? Kişiliğim taklit ettiğim mi, özümden gelen mi?'
Sevgili Şaire cevabını bulmuş soruların... Sırrına ermiş ruh dinginliğinin... 'Göçebe Ruhu'ndan' sıyrılmış, özüne dönebilmiş...
Yine harika bir şiirdi... Kutlarım Pınar Hanım...
kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta