Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirde betimlenen ev yada temayı teşkil eden sessiz- ıssız-
asude ev, hüzünlendiren yalnızlığı- terkedilmişliği- zamana
yenik düşmüş, yeni sahibini bekleyen hazin hali gibi,
olguların ustaca bir anlatımla, ve zengin imgelerle adeta
evin soyut fotografisi çekilmiş.....! //
___ Tebrikler- yüreğinize sağlık.____
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta