Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Farklıcalığınızın farkındayım.Şu bulutlar var ya,isanların,gerçek anlamda sevilip sevilmediğini bilememenin de kolayına üzerinden atılamayan örtüleri gibidir.Hayatın her deminden,aradan bir bulut geçer Kaleminizi kutlar başarılarla birlikte yürümenizi dilerim . R.Turan. 25 / 05 /2008. İSTANBUL.
Kutlarım.,
Yüreğiniz ustaca konuşuyor.,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta