kırılan dökülen yanlarını seyrederek yaşamak....
sen kendine ben sana yabancıyım artık sevgili.
üşüyen yanlarımızla yan yanayız seninle...
alışkanlığa dönüştürdüğümüz duygularımız
şimdi bize o korkunç oyununu oynamakla meşgul.
biz mi hazırlamıştık bu sonu?
sen düşsel bir ormandan gelmiştin bana.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta