yorgun ordular gibi geçtiler
elleriyle sonsuzluğu emzirdiler
nasıl da geniş yürekliydiler
onlar bir hayali sever gibi gittiler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgili Sakan :
güzel dörtlüğünü okudum
Diline sağlık
Şair Ahmet Ayaz gurubunda buluşalım.
Selamlar
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta