Gönlü güzel olan Yunus’u sever,
İçi kemlik dolan kendini döver,
Özü bencil kalan çirkini över,
Bizler Yunus ile gittik bu yola.
Kabe’yi arayan insana gelir,
Aslını koruyan neslini bilir,
Dostuna yarayan dost için ölür,
Bizler İnsan ile gittik bu yola.
Aliyi bilenler barışı yazar,
Ayrıma düşenler birliği bozar,
Cahille pişenler yolundan azar,
Bizler Ali ile gittik bu yola.
Kanberi görenler güzeli yaşar,
İkrarı verenler sel olup taşar,
Barışı sevenler cenneti yaşar,
Bizler Kanber ile gittik bu yola.
Kanber GÜRBÜZDAL
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta