“Acıyordu!
Bırakıp giderken, değdiğin yer mi yoksa gözlerim miydi canımı yakan seçemiyordum. Acıyordum işte ve bu senin umurunda değildi. Yoksa…
Yoksa gitmezdin değil mi? ” Dedi adam.
Aklında hep o gece vardı. Yaşlı gözleriyle yalvarıyordu kadın ona.
-“Artık anla beni. Gidiyorum bak! ”
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Çok güzeldi...
hayat ne karmaşıktır hem severiz hem gideriz. hem yanlışı bilir hem yanlış yaparız. yanlızlıkla boğuşur. döner yine yanlızlığa düşeriz. acı çekmek göz yaşı dökmek bizim doğamızda var. tek düze yaşamak zor geliyor olmalı bize.kaleme sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta