“Acıyordu!
Bırakıp giderken, değdiğin yer mi yoksa gözlerim miydi canımı yakan seçemiyordum. Acıyordum işte ve bu senin umurunda değildi. Yoksa…
Yoksa gitmezdin değil mi? ” Dedi adam.
Aklında hep o gece vardı. Yaşlı gözleriyle yalvarıyordu kadın ona.
-“Artık anla beni. Gidiyorum bak! ”
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Çok güzeldi...
hayat ne karmaşıktır hem severiz hem gideriz. hem yanlışı bilir hem yanlış yaparız. yanlızlıkla boğuşur. döner yine yanlızlığa düşeriz. acı çekmek göz yaşı dökmek bizim doğamızda var. tek düze yaşamak zor geliyor olmalı bize.kaleme sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta