Ne farkeder ki,
yalnızlığın mekan tanımı olabilirimi dedi çocuk.
Sonra yalnızlığı düşündü....
Yalnızlıktan niye korkar insan,
yoksa bilinçaltımızda yeşeren bir karabasanmıdır.
Hatırlarmı acaba insan,
Dokuz ay anne karnında ki ıslak ve karanlık yalnızlığını.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta