İnanmadı.
İnanmadı ve gitti...
Hayatın anlamsızlığı, beni adım adım ölüme itti.
Can çekişen beyhude vücudum tir tir titredi.
Adımlarım ne ileri gitti. Ne de geri.
Kendi içimde, kilometrelerce derine indi.
Dedim ya, inanmadı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta