Gitmeliyim artık Şiiri - Meryem Keskin

Gitmeliyim Artık

Gitmeliyim artık, geç olmadan vakit.
Gözünden düşmeden gitmeliyim.
Hâlâ titriyorken dudakların, adımı anarken.
Gitmeliyim, sevdan bende,
Yüreğin hâlâ yüreğimde atarken.
Açtığın bu yara canımı
Böyle yakarken,
Sıcak nefesin gül kokarken gitmeliyim!

Gitmeliyim artık, geç olmadan vakit.
Sabahın seherinde çıkmalıyım
Gönül hanenden,
Bir suçlu gibi,
Köşe bucak kaçarak gitmeliyim.
Ayak sesimi duymamalısın.
Akan gözyaşlarımı, seher vakti düşen
Çiğ tanesi sanmalısın.
Öyle bir gitmeliyim ki senden,
Bir daha beni hatırlamamalısın!

Gitmeliyim artık, geç olmadan vakit.
Güneş doğmadan, pencerenden içeri,
Okşamadan yüzünü, ellerini,
Silmeden yüzündeki buseyi,
Susmadan bülbülün hüzünlü sesi,
Açılmadan gül goncasının narin yaprakları,
Gitmeliyim artık senden.
Gitmeliyim, ömrümün varı.
Hâlâ seviyor iken sarı saçlarımı!

Gitmeliyim artık, geç olmadan vakit.
Tatlı gülüşün kalmalı aklımda.
Sessiz ve hüzünlü atmalıyım adımlarımı.
Tam bir veda havası olmalı.
Biliyorum, ayrılık başlarda zor gelecek sana.
İlk günler öfke kusacaksın bana.
Lanetler yağdıracaksın adımı her aldığında.
Hapsedeceksin kendini dört duvar arasına.
Zamanla alışacaksın ama,
Alışacaksın yokluğuma!

Gitmeliyim artık, geç olmadan vakit.
Hâlâ susuyorken yüreğim,
Gözlerine bakarken,
Gitmeliyim, yüreğin yüreğimde atarken.
Gözünden düşmeden gitmeliyim.
Gitmeliyim artık!

Meryem Keskin
Kaleme alınış tarihi. 09.11.2020.