yar!
bilirmisin?
bugün;
sarmaşıklamış eski bir köşkün,
yanık tahta duvarlı hüznü
nasıl acıtır içimi!
nasıl çağsatır
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




yar!
istanbul, sen ve ben
yittik
bir haziran akşamı
sarmaşıklamış tarihi bir köşkün,
eskimiş tahta duvarlı hüznünde…
kabul etmesen de!
istanbul sana benzerdi,
hem de çok
istanbula benzerdin sende,
haliçlemiş hilal gözlerinle…
ne kadar güzel bir anlatım İstanbul kadar güzel bir şiir tebrikler
müzeyyen başkır
çokk güzel bir şiir. puansız kalmamalı diye düşünüyorum yüreğinize sağlık. benden tam puan. selam ve saygılarımla. adige zeynep
yar!
istanbul, sen ve ben
yittik
bir haziran akşamı
sarmaşıklamış tarihi bir köşkün,
eskimiş tahta duvarlı hüznünde
şiirin ilk dizeleriyle köprü kurulmuş...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta