Hepimizin terk etmek istediği bir şehri vardır.
Defolup, rastgele başka bir şehre gitmek istediği.
Başka bir şehrin sokaklarında yürümek, o kentin gökyüzüne bakmak, karanlığını görmek, denizini duymak isteriz.
Başka bir şehir kurtaracakmış gibi bizi; ya o şehirden bu şehire kaçarız ya da içimizdeki karanlığı kovarız yaşadığımız şehri kovar gibi.
Adı bazen Paris olur.
Acılarımızın ortasına bir Eyfel dikersek, iyi geleceğini düşünürüz.
Bu demir yığını kule, dünyanın aşk yükünü çeker Paris’in ortasında.
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta