İşte bu ayrılık, işte bu veda
Ne gözler “kal” der, ne dudak “elveda”
Bakışlarım donuk, gözlerim nemli
Gözyaşlarımı silme, bu hüznün son demi
Ayrılık; o nehirde boğulmaktır
Yalnızlık; yüreğinden kovulmaktır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gidene dur demek olmaz kutluyorum
Yüreğine sağlık... Ahmet Selçuk İlkan a gönderseydin belki o güzel sesi ile T.V. de okurdu...
Değerli şair dostum güzel bir çalışma olmuş.tebrikler
güzel bir cvp
tebriklerdim...
Kalmasın duvarda resimlerimiz
Sonsuzluğa varsın isimlerimiz
Hasret nöbetinde gecelerimiz
“Anılar” deme, bu fikrimin son gamı
Uğur Bey!
Harika bir şiir olmuş.
Yazan kaleminizi, yüreğinizi yürekten kutlarım.
Saygılarımla.
ilk tam puan benden
tebrikler....saygılarımla....
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta