Her gece yüreğimi alır elime
Dudaklarımı sürerim acıyan taraflarına…
Öpücüklerimi kondurur
Mırıldanırım ardından
“Geçecek üzülme” diye.
Bana inandığından mıdır bilinmez,birer birer kapanmaya başlar açılan tüm yaraları. Hatta öyle çok inanır ki,kabuk bağlar kapanmaz dediğim tüm yanları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta