Gitme… Şiiri - Mustafa Çelebi 2

Şimdi sen uzakların tutsağısın,
ben kendimden uzağım,
senden uzağım.

Ah be güzelim…
Kal deseydim,
kalır mıydın?

Demem elbet sana:
“Gitme.”

Yakışmaz erkek adama yalvarmak;
racona ters,
gurura aykırı,
yüreğe de biraz ağır.

Ardından koşmam.

Sesini duymak için
sokak sokak aramam seni.

“Gitme” diye tutmam eteğinden.
Yalan da söylemem sana,
“İyi oldu” derim belki,
halbuki içim cayır cayır.

Bir bahane bulurum,
“Daha erken,” derim,
“Yolun uzun,” derim,
“Belki sonra görüşürüz…”

Ama o kelimeyi
söylemem.
"Gitme."

Bilmezler ki
bazı erkekler
sevdiğini gönderdikten sonra
ömrünün geri kalanını
onu beklemekle geçirir.

Ben de öyleyim işte…

Sana “gitme” demem.
Ama gidersen,
bil ki içimde
bir yer hep ardından bakacak.

Hem de
hiç kimseye belli etmeden.

Gitme…