Divane olur Şiiri - Mustafa Çelebi 2

Bilirim cemâlin gören, dîvâne olur dağa çıkar
Seni seven yetimler hep, ârif ü irfâna çıkar

Gâh gelirler uzaklardan, görmeğe seni cânân
Gâh yorulup yollarında, ten ü cânı nâçâr çıkar

Kimi hacı olup gider, Kâbe’yi tavaf eyler
Ben dönerem Hakk içün, her yanım Hakk’a çıkar

Müşrikler cem olup dahi, şerh eylese Kur’ân’ı
Söyledikleri her kelâm, âkıbet bî-hûda çıkar

Günde beş kez eğdi başın, sandı ki hakîkat buldu
Riyâya bulaşmış ise, cümle amel hebâ çıkar

Kırk yıl oruç tutsa dahi, ağzına girmez lokma
Bir kez şirk eylese eğer, bin yılı hebâ çıkar

Kimsenin aybına bakma, ayıp sendedir sende
Aynayı tut yüzüne, gör bak senden ne çıkar

Gün be gün nefsini yokla, eyle kendini muhâsebe
Şeytân dört yandan sararsa, içinden iblîs çıkar

Câhilin işi cehldir, uzak dur böyle kuldan
İlimden bî-nasîb ise, sözünden bühtân çıkar

Oku âyet âyet şimdi, gör zikrullah ne derdir
Her okuyan gönlünden, nice cevherler çıkar

Yâ Çelebî, nefsini bil, bilen Hakk’ı bilir
Mert olan odur ki dâim, nefsiyle başa çıkar