Sen her gittiğinde surlar yıkılıyor üstüme ve ben seni özlüyorum ölesiye
Öyle ki başı gövdesinden kopan bir kuş gibi çırpınıyorum gittiğinde
Git
Sen giderken kopuyorum en ince yerimden ardın sıra pamuktan ip gibi
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
