Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kutlarım üsdat.Şehir hayatının sıkıntı stresten başka bir kazancı yokki, ama köye de gidilemiyor
Hep KEŞKE........................lerde kalıyor.
keşke gidebilsek kardaş...:)) tebrikler
köye gidecek gitmesinede hiç bir şey para etmiyor
hayvancılıkta tarımda bitirilmiş koskoca ülke israilin tohumlarına gebe bırakılmış
japonların araştırmalarına göre ülke toprağımız 500 milyon nüfusa dışa bağımlı olmadan doyabilecek kapasitede
biz 70 milyona bakamayıp heba etmişiz yazıklar olsun
şiiriniz ülke gerçeğimizdir saygılarımla 10 puan
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta