Git, güle güle sevdiğim.
Bir gün çekip gideceğini hiç hissetmedim.
Seni yetim kalan bir çocuk gibi sevdim.
Ne zaman gittin, annemi ikinci kez kaybettim.
Ama insan, sevdiğine konduramıyor gidişi.
Aynı yastığa baş koyarken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta