Ellerini ellerimden kurtarıp,
Gözyaşlarımı görmemezlikten gelip,
Umutları,anıları,hiç istemeyerekte olsa çelimsiz yüreğimi,
Doldurup bir bavula giderken,
Gitme desem!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta