Kadehinden bir yudum daha aldı, ağzı doldu,. Çenesinden , kıvır kıvır sakallarından damlalar süzüldü , akıp gitti.
Gözleri derine daha derine daldı. Kulaklarında aynı sözcükler çınladı durdu.
Ne kadar içerse içsin aynı dünyaya uyanacaktı sabah olunca.
Göz bebekleri büyüdü, kaşları çatıldı.
Nefesiyle çıkardığı dumanla karanlıkta uzaklaştı.
Uzaklaştıkça küçüldü..
Küçüldükçe büyüdü yorgun adam..
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta