Git… Şiiri - Suzi Ayyıldız

Gideceğim diyorsun… öyle mi?
Söyle…
kaç kez yıkılabilirsin bir enkaz?
Daha kaç kez yakar kül edersin bu yüreği?
Eğer gideceksen…
beni de koy ceplerine.
Kalbimi bende bırakıp gitme…
Onu da söküp al göğsümden…
koy heybene…
Artık…
atmasın bende.
Bitti diyorsun… öyle mi?
Bil ki…
Kırdın kanadımı… kolumu…
Söktün toprağından… kökümü…
Tükettin… yüreğimdeki sevgimi.
Toprağa koydun…
son sözünle beni…
Bende koyma…
al kalbimi… onu da götür yanında.
İhtiyacım olmayacak,bundan sonra…
Bil ki…
Bıraktığın kederler…
yeter bana.
Korkma…
yalnız kalmam.
Korkma…
dağılıp un ufak olmam.
Ben kuruyup…
çöl olsam da…
Fırtına olup savrulsam da…
cehennem narında yansam da…
Yağmur olup…
yağmam bir daha toprağına.
Şimdi gideceksen…
git.
Ardına bile…
bakma…
Dağılmış hâlimi görüp de…
seni seviyor sanma.
Bil ki…
Adını anmam…
bir daha.
Sanma…
senin için yanarım… dağılırım.
Sanma ağlar…
kahrolurum.
Belki…
aklımı kaçırırım…
Ciğerimi sökerim…
Dünyayı ateşe verir…
kendimi içinde… içinde yakarım…
Ve…
küllerimden doğarım.
Lâkin…
Güneş olsam da…
doğmam bir daha sana.
Aşkından ölsem de…
sevmem seni.
Git şimdi…
Gözün arkada…
kalmasın.
Bil ki…
Miras bıraktığın gözyaşlarım…
yalnız bırakmaz… beni.
Bir de…
al götür sol yanımdaki deliyi…
her gün…
öldürmesin beni.
Gideceksin…
öyle mi?
Git o vakit…
Ölüme de gelme…
Ne olur…
git.
Buza çevirdiğin yüreğime…
uğrama bir daha.
Bil ki…
Çöle dönmüş toprağımda…
ot bitmez bundan sonra sana…
Git…