Gereğinden fazla yaşam gereğinden fazla nefes çekilen çile kafi miktarda öfke bende ki.
Sırası değil sevdalığın, kardeşim sırası değil sahnede olmanın, sokak lambası altında titreyen kendinden ödün vermeyen çocuk, ne zaman biter ekmek mücadelesi ne zaman özgür oluruz ne kadar sürer papatyalar sunmam güzel sofrada sana.
Tıkılıp kalmışım dört duvar yabancı, soğuk havalar soğuk ve ayaz.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta