Gidiyorum... Şiiri - Mecit Aktürk

Dosttan fiske yedim, dünyam karardı,
Çıkmıyor ağzımdan ses seda dostlar.
Beni burda tutan edepti, ardı,
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

İmayla olsa da deseler HIRSIZ
Siz kalırmıydınız buna duyarsız?
Insanlar acaip, diller ayarsız
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Bir garip şairim kendi çapımda
Alıntı, çalıntı yoktur yapımda
İlk kez haciz geldi; memur kapımda!
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Yaktı beni bir söz; bir közmüş gibi
Gönül bahçemde fil gezmiş gibi
Yaşarım; hayattan çok bezmiş gibi
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Gün geçtikce arttı acım, elemim
İncindi onurum, dertli kalemim
Kalmadı yazacak bir tek kelamım
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Omzuma çok ağır geldi bu töhmet
Ömrümde kimseye etmedim mihnet
ANSIZIN, sessizce, vermeden zahmet
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Sığınak sanmıştım ben bu limanı
Değilmiş, anladım; kestim gümanı
Bırakıp ardımda yüzlerce ANI
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Bir tek filiz kalmış, sözde bahçede
ADI vefasızlık bunun lehcede
Acıyla yutkunup her bir hecede
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Artık demir aldım, gidiyor gemi
Artıyor gönlümde hüznümün demi
Karar veremedim hata bendemi?
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Rıhtımda ne hüzün, ne gözyaşı var
Anladım ki dostluk, buraya kadar
Bilmem ki şu dünya bana niye dar
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...

Maksat bu idiyse; oldu nihayet
Kimseyi kimseye etmem şikayet
Özür diliyorum üzdüysem şayet
Gidiyorum artık; ELVEDA DOSTLAR...