Gidiyorsun Şiiri - Alper Amil

Alper Amil
7

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gidiyorsun

Gidiyorsun..
Bu zorlu yolculuğu onca yürüdüğümüzü hiçe sayıp.
Demek yürüdüğümüzce üzülüp,yıprandığımızı unutuyorsun.
Gidiyorsun;
Hoş çakal bile demeden.
Sırtını dönüp her şeye,
Bilmediğin bir istikamete doğru arkana bakmadan gidiyorsun.
Demek;
Yargısız infaz edip bu serüveni.
Bana odalarda hasreti ceza kesiyorsun..
Gidiyorsun..
Gittikçe;
Dizleri çöküyor dağların.
Karanlıklar çöküyor şehrin üstüne.
Sen gittiğin yerde dikkat et kendine.
Gidiyorsun...
Yazık;
Bir piç edip aşkımızı.
Çalmayacak şarkımızı bırakarak gidiyorsun!
ve benim artık bir yanacağım olmayacak.
Sesimi kısacağım,sarıp koklayacağım
ve de ağlayacağım.
Şimdi gidiyorsun...
Beni öylece orta yerde.
Sırdaşsız
Yoldaşsız
Aşksız bırakıyorsun..
Git..
Korkma kimselere kalmayacağım.
Bu vakitsiz tufanın sonunda sende kalmayacaksın yitik bozkırlarımda.
Gidiyorsun..
Durup diyeceğim yok..
Devam et..
Beni öylece sigarama,yalnızlığıma,kahrıma
Kara yazıma,odama,aynalara küfürlerime bırakıp..
Yokluğunun şakağımdan vurduğu kurşunlara terk ediyorsun.
Birde buralara.
Sensiz hiç yaşamadığım,bir karmaşık düzene,
Bu koskoca ama şimdi anlamsızlığına kaldığım şehre bırakıyorsun.
Gidiyorsun..
Uçacak ne kadar kuş varsa kanadı kırılacak.
Uğruna yolları adımladığımız sevgi yüzüstü kalacak.
Gidiyorsun..
Yarınımız çocuklar gülmeye hasret kalacak.
Ve geceler hiç sabah olmayacak.
Gidiyorsun..
Onca sözümüzü bir anda yalan ediyor,
Umut sandalımızı da götürüyorsun..
Artık benim düş denizlerine açılmam bir hayal olacak.
Ve bana sadece;
Yüreğimin ateşinde,cehennem provası yapmak kalacak.
Gidiyorsun..
Dur!
Son bir kere bak.
Ayrılığın bakışını yap bana.
Sar beni
Öp beni
Doy bana.
Kokumla git!
Gözyaşımı bırak bana.
Şimdi gidiyorsun..
Yüreğim yorulacak.
Vakitlerim karışacak.
Bugünüm yarınımın peşinde koşacak.
Koştukça ömrümü sonuna yaklaştıracak.
Gidiyorsun.
Git..
Gözlerimde kaynağı belirsiz bir nehir usul usul akacak.
Gidiyorsun..
Bende..
Ve arkam sıra sevdam
Tozlanmış anılarım kalacak.
Şarap tadında sevdam;
İçmesini bilen anlayacak.
Gidiyorsun...
Beni gayvana gecelerde sarhoşluğuma bırakıp..
Ağlaşan yağmurlara,solgun baharlara
Umutlarımı çalan sokaklara satıyorsun..
Gidiyorsun..
Sevdam kursağıma takılıyor..
Daha yutkunamadan
Tüm heveslerimi alıp, bize ait ne varsa götürüyorsun...
Şimdi ellerim cebimde sensizliğe kalıyorum.
Gidiyorsun..
Tamam.
Bir şey demiyorum.
Kanayan yaralarıma aman vermiyorsun..
Her şey bitti diyorsun.
Yüreğime tükürüyor sözlerin.
Seni benden sadece ecelim alır bilmiyorsun.
Dünümün hayallerini,burada çok ucuza satıyorsun.
Gidiyorsun.
Sızlaya sızlaya anlıyorum..
Artık yoksun!
Şimdi seni sadece düşlemek ve yazmak kalıyor.
Ne sen olacaksın artık.
Nede bir başkası sen.
Gidiyorsun..
Bak üzülüyor sana bu şehir.
Kan akıyor gözlerimdeki nehir.
Gidiyorsun.
İlk defa göz yaşlarıma kıyıyorsun.
Beni iyiden iye bitiriyor,
Giderken
Arkanda bozgun yemiş bir hiç bırakıyorsun.
Gidiyorsun.
Git..
Bir gün bu beden toprak olacak.
Adımsa her doğacak çocuğa konacak.
Ve gittin..
Bana kalansa
Toprağıma bırakılacak kırmızı karanfiller olacak.

Bursa
22/02/2001 26/02/2001

Alper Amil
Kayıt Tarihi : 3.3.2001 11:45:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!