Kendime firari olduğum gündü gidişin
Hiç aklımdan çıkmadı elveda deyişin
Sevgiye düşman olduğum gündü gidişin.
Öfkeli bir yağmur yağıyordu
Gözlerim ardından kan ağlıyordu
Akşam üzeriydi hava kararıyordu
Güneşimi çaldığın gündü gidişin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kolay değil yitirmek.
Yüreğin dert görmesin sevgili Namık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta