Gidiş Şiiri - Selahattin Koca

Hiç bu kadar zor olmamıştı yaşamak
Beni ne hallere düşürdü aşka bak
Hafife alıp gülüp geçtim
Ciddiyetini hissettirdi suratımdaki şamar
​
İtiraf etmeliyim beni kendime getirdi gidişin
Ama her gidişin bir dönüşü olmalı
İnsanoğlu işte sudan sebeplerden didişir
Sonra yolunu gözler gelmeyecek olanın
​
Yıllardır içimde taşırken özlemini
İstiyorsan unuttur kendini, çöz beni bi
Aklımdaki karanlık yansıması gözlerinin
Yarı yolda bırakmamak için söz verilir.
​
Bir cezası olmalıydı bu terk edişin
İfadesi şüpheli kendisiyle çelişir.
Bir sonu olmalıydı bu bekleyişin
Müebbeti o değil de ben yemişim
​
İçimde kargaşa var, suskunum
Ben miyim bu aşkın tek mahkumu
Konuştuğumdan fazladır sustuğum
Üzüntümden azdır hayatımda mutluluk
​
Geri getir gülüşlerimi değişsin mevsimim
Yerine güneşi koy yüzümdeki seli silip
Maziye göm her şeyi yeniden beni sevip
Kötü sayfaları yırt oluştur yenisini
​
Şimdi kalem senin elinde, kararı sen ver
İçimden gelmiyor yazmak yandı defter
Gidişinle söndü ışıklar karardı her yer
Tam oyunu ezberlemişken kapandı perdem