Gıdıkla…
Kimseleri yıldırmadan gıdıkla.
Gıdıkla ki! Çorap gibi sökülsün,
Kucaktaki taşlar bir bir dökülsün.
Sanma yapılanlar yana kar kalır,
Gün gelir haklılar haklını alır.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta