Kalkıyorum.
Yolcu yolunda gerek.
Bana şöyle
eski yüzlü,
epey hırpalanmış,
yamalı da olsa,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




BİRKAÇ KELİMEYLE YAŞAMI NE KADAR GÜZEL ANLATTINIZ. KUTLUYORUM. SELAM SİZE.
Hayatın yorduğu halden bilir eskimez dostun sevgisiyle, ruhunu ısıtmak isteğini gayet güzel anlatmış. Şair'i Kutlarım.
Sıcaktan terletmeyen sevgi soğuklarda ısıtmaz
"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE, RUHLAR ALEMİNDEN, ANA RAHMİNDEN, ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN VE HESAPTAN GEÇİP CENNET YA DA CEHENNEMDE SON BULAN UZUN BİR İMTİHAN SEFERİDİR VESSELAM!"
"ALLAH İÇİN SEV VE ALLAH İÇİN BUĞZ ET! ZİRA DÜNYEVİ SEVGİLER ANCAK KABİR KAPISINA KADARDIR!"
Herkese ve şaire hayırlı yolculuklar ve hayırlı muhabbetler dilerim.
10 üzerinden 6
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta