Bir küskünlüğün eseriydi dostluğun
Ve suyu çalınmış bir deniz gibiydi yokluğun
Çok denedim kumunda gemilerime demir aldırmayı
Oysa hiçbir zaman Fatih olamadım
Ne dostluğunun Emin’i oldum
Ne de suyunun değerini bildim
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




kutluyorum
hüzünle..
hüzün var siirin derinliklerinde ve karmakarisik duygularla yazilmis...tebrikler degerli sair...http://www.antoloji.com/yakup_icik
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta