l.
Yalancı rüyaların pembe hayallerinde kalmış gibiydi akşam
Kırık bir testiydi sanki zamansız sessizliklerin mevsimi
Ve ben gidemedim yine
Donuk gözlerle baktım rüzgarın yedi rengine
Bir yanım kala kaldı o tozlu eski mahallede
Ellerimle sordum ağzımdan utandım
Bir bulut korktu gölgemden
Bir taş yerinden oynadı vurdumduymaz
Yürüdüm, yürüdüm ama gidemedim
ll.
Döneceğim dedim akşam da olsa
Sokak lambaları kırıldı peşim sıra
Köpekler havladı kaybolan eşiklerime
İstasyonlar geçti yanımdan kör kütük
Her vagon bir ömür tükürdü yüzüme
Kapılar kapandıkça açılan bir korku
Uçurtmalar ne kadar özgürse gökyüzünde
Ben o kadar mahkumum
Gidemedim.
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 23:11:00
Şiiri Değerlendir
Bu sayfadaki tüm şiirler Nafiz Faik Erbaş'a aittir. 5846 sayılı FSEK kapsamında korunmaktadır. Yazılı izin olmaksızın kopyalanması, yayımlanması ve paylaşılması yasaktır. Tüm hakları saklıdır.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!